محمدعلی وزیری
 لطفا سخنگویان جناح اصولگرا تکلیف این مردم همیشه ساکن در برهه حساس و نشسته بر سر پیچ خطرناک را مشخص کنند.  یک روز در دولت یار (همان اوسّا محمود) گفتن از گرانی  وکمبود را مصداق "آب در آسیاب دشمن ریختن " دانسته، توصیه به خوردن اشکنه می فرمودند.  ولی در این دولت که مقصر همه بلایای ارضی و سماوی قلمدادش می کنند؛ باید مردم ساکت نباشند و مدام بر سر دولت فریاد بزنند و احتیاط واجب هم در این است که گاهی حضور در خیابان هم داشته باشند. و  زبان در کام داشتن و انتقاد نکردن از دولت اعتدال هم مساوی همراهی کردن با دشمن خارجی تلقی می نمایند!!
یکی از اطبای حاذق کودکان و دیپلمات بزرگسالان، مردمان را توصیه به بستن لنگ می کند و پوشیدن آن را علیرغم عریان ماندن اغلب اعضای بدن، سمبل استقامت و مستوجب پاداش می داند. ولی دیگری پوشیدن لباس ورزشی که فقط زانو و آرنج آشکار است را نماد عریانی و سمبل ترویح گناه و مستوجب مجازات می داند! این تناقض را مردم چگونه در ذهن حل کنند؟  یا شاهد دیگر بر ادعای تناقص: حتما به خاطر دارید صداوسیما دو ماه قبل و یک ماه بعد از هر انتخابات حضور مردم و انتخاب آنها را به "حماسه حضور"، پیروزی بزرگ و مشت و لگدی محکم به دهان و کمر دشمن توصیف می نماید. ولی وقتی نتیجه انتخابات باب میل طیف دلواپس نباشد؛ همه مشکلات مملکت و گرفتاری مردم به خاطر "انتخاب شان" و گوش نکردن به حرف بزرگترها می داند!  خدایا ما مردم را از این برهه حساس پیچ تاریخی و تناقض گویی ها به سر گردنه و قله نجات برسان یا به دل این دار و دسته همیشه دلواپس بینداز که تکلیف ما را روشن کنند: بالاخره بپیچیم یا مستقیم برویم؟